Historia naszej parafii sięga lat osiemdziesiątych XX wieku, kiedy to zaczęto myśleć o stworzeniu nowego miejsca kultu dla mieszkańców południowej części Swarzędza. W związku z planowaną rozbudową miasta i powstawaniem kolejnych osiedli ksiądz arcybiskup Jerzy Stroba, wspólnie z księdzem Stanisławem Wojtaszkiem, zwrócił się do inżyniera Romualda Gica z prośbą o wyznaczenie wstępnej lokalizacji przyszłej świątyni. Dzięki życzliwości i współpracy Spółdzielni Mieszkaniowej, władz Miasta i Gminy Swarzędz oraz dzięki ogromnej determinacji ówczesnego proboszcza, księdza Zdzisława Łuniewicza, w 1994 roku udało się pozyskać teren przeznaczony pod budowę kościoła. Rok później na placu ustawiono krzyż misyjny, a ksiądz proboszcz Łuniewicz odprawił pierwszą Mszę Świętą – Pasterkę z żywą szopką. To wyjątkowe wydarzenie na długo zapisało się w pamięci mieszkańców i do dziś wielu parafian wspomina je z nostalgią.

W 1998 roku erygowano parafię pw. Chrystusa Jedynego Zbawiciela z siedzibą przy ul. Staszica w Swarzędzu. W kolejnych latach podejmowano starania zmierzające do stworzenia samodzielnej wspólnoty oraz budowy własnej świątyni. W 2000 roku inżynier architekt Romuald Gic opracował projekt kościoła. Przełomowym momentem był 1 sierpnia 2002 roku, kiedy to nastąpił podział dotychczasowej wspólnoty, a nowo utworzona parafia rozpoczęła działalność na osiedlu Mielżyńskiego. Jej proboszczem został ksiądz Marek Frąszczak, dotychczasowy wikariusz parafii pw. Chrystusa Króla i Najświętszej Maryi Panny w Rawiczu. Od tego momentu zadanie budowy kościoła i organizowania życia nowej wspólnoty spoczęło na jego barkach.

Pierwszym etapem była budowa kaplicy, która miała służyć parafianom do czasu wzniesienia właściwej świątyni. W dzieło to z ogromnym zaangażowaniem włączyli się zarówno mieszkańcy Swarzędza, jak i parafianie oraz przyjaciele księdza proboszcza z Rawicza. Kaplica w stanie surowym została poświęcona przez biskupa, a już od pierwszych lat istnienia wspólnoty rozwijało się życie parafialne. Powstawały kolejne grupy i wspólnoty, w tym parafialny zespół Caritas, a wierni aktywnie uczestniczyli nie tylko w życiu duszpasterskim, lecz także w budowie i wyposażaniu kościoła. Oficjalna kronika parafii podkreśla, że od początku mieszkańcy ofiarowywali potrzebne przedmioty liturgiczne i wyposażenie, wspierając w ten sposób dzieło powstawania świątyni.

Rok 2004 przyniósł kolejne ważne wydarzenie – po raz pierwszy odprawiono Mszę Świętą na fundamentach budowanego kościoła. W następnym roku świątynia osiągnęła stan surowy, dzięki czemu 24 grudnia 2005 roku można było odprawić w niej pierwszą uroczystą Pasterkę. Mszy Świętej przewodniczył ksiądz biskup Grzegorz Balcerek. Do przygotowanego żłóbka wniesiono wówczas Dzieciątko Jezus przywiezione z Betlejem, poświęcone w Bazylice Narodzenia Pańskiego. Był to symboliczny moment – nowa wspólnota otrzymywała coraz wyraźniej swoje miejsce, w którym mogła gromadzić się na modlitwie.

Lata 2004–2006 były również czasem szczególnego wzbogacania parafii o relikwie świętych i błogosławionych. W marcu 2004 roku do kaplicy sprowadzono relikwie św. Faustyny Kowalskiej z Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie. W lutym 2005 roku parafia otrzymała relikwie bł. Sancji Janiny Szymkowiak, a w kwietniu tego samego roku – relikwie bł. Franciszka i bł. Hiacynty Marto, dzieci fatimskich. W marcu 2006 roku parafia wzbogaciła się również o kamień z Najświętszego Grobu Pana Jezusa w Jerozolimie oraz kamień z Jeziora Galilejskiego, poświęcony przez św. Jana Pawła II. W kwietniu otrzymano relikwie bł. kard. Clemensa Augusta von Galena oraz bł. s. Marii Euthymi Üffing, przekazane przez arcybiskupa Reinholda Lettmanna z Münster. W lipcu tego samego roku do parafii trafiły relikwie św. Urszuli Ledóchowskiej z sanktuarium w Pniewach.

W 2007 roku nastąpiło kolejne ważne wydarzenie w historii budowy kościoła. Ksiądz arcybiskup wmurował kamień węgielny pochodzący z Jeziora Galilejskiego, poświęcony wcześniej w Krakowie przez św. Jana Pawła II. Świątynia coraz bardziej nabierała swojego ostatecznego kształtu, a wraz z postępem prac budowlanych rozwijało się również życie duchowe i wspólnotowe parafian. Powstawały nowe grupy duszpasterskie, a coraz więcej osób angażowało się w działalność parafii.

Od Świąt Wielkanocnych 2009 roku wspólnota na stałe przeniosła się do nowego kościoła. Nie oznaczało to jednak końca prac – przeciwnie, rozpoczął się kolejny etap związany z wykańczaniem i wyposażaniem wnętrza świątyni. Równocześnie dynamicznie rozwijało się życie duszpasterskie. W 2010 roku uroczyście otwarto świetlicę dla dzieci i młodzieży, będącą wspólnym przedsięwzięciem Urzędu Miasta i Gminy Swarzędz oraz parafii. Miejsce to miało służyć najmłodszym mieszkańcom, oferując im przestrzeń do spotkań, nauki, zabawy i rozwijania zainteresowań.

W 2011 roku parafia przeżywała w nowym kościele pierwsze Misje Święte, które poprowadzili Misjonarze Świętej Rodziny. Był to szczególny czas modlitwy, refleksji i odnowy duchowej całej wspólnoty. Misje Święte, odbywające się co dziesięć lat, stały się okazją do pogłębienia więzi z Bogiem, umocnienia wiary oraz ponownego odkrywania Ewangelii i nauki Jezusa Chrystusa.

Rok 2012 był dla parafii czasem szczególnym, ponieważ wspólnota obchodziła jubileusz dziesięciolecia swojego istnienia. Uroczystości jubileuszowe związane były z wyjątkowym świętem patronalnym – uroczystością Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata. Był to również czas dalszego rozwoju życia duszpasterskiego. Powstał zespół wokalno-instrumentalny, zorganizowano pierwszą zbiórkę żywności, a kolejne osoby odnajdywały swoje miejsce w parafialnej wspólnocie. Szczególnie cennym darem było zaangażowanie świeckich, którzy wspierali kapłanów w prowadzeniu katechezy dzieci i młodzieży oraz w formacji poszczególnych grup.

W kolejnych latach rozwijały się liczne wspólnoty i grupy formacyjne. Swoje miejsce znalazły w parafii m.in. grupy katechistów, nadzwyczajnych szafarzy Komunii Świętej, Domowego Kościoła, a także wspólnoty dzieci, młodzieży, dorosłych i rodzin. Parafianie angażowali się również w życie Kościoła na poziomie diecezjalnym. Wszystkie te inicjatywy były świadectwem, że budowa kościoła nie ograniczała się do wznoszenia murów. Najważniejszym dziełem było i pozostaje tworzenie żywej wspólnoty ludzi, którzy chcą wspólnie wzrastać w wierze.

Wraz z zakończeniem najważniejszych prac budowlanych rozpoczął się etap urządzania i wyposażania wnętrza świątyni. Każdy element wystroju był starannie przemyślany, tak aby kościół nie tylko pełnił funkcję miejsca modlitwy, ale również przemawiał swoim pięknem i symboliką. W centralnym miejscu świątyni znajduje się postać Jezusa Chrystusa, ukazana na tle pięknych witraży. Szczególnym owocem troski o życie duchowe parafian stało się także utworzenie kaplicy całodziennej adoracji Najświętszego Sakramentu.

6 kwietnia 2014 roku nastąpił jeden z najważniejszych momentów w historii parafii – uroczysta konsekracja kościoła. Dokonał jej ksiądz arcybiskup Stanisław Gądecki, metropolita poznański i przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski. Tym samym świątynia, której budowa przez wiele lat była wspólnym dziełem kapłanów i świeckich, została w sposób uroczysty oddana Bogu.

Jeszcze w listopadzie 2014 roku, podczas uroczystości Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata, parafia przeżywała kolejne ważne wydarzenie. Do świątyni uroczyście wprowadzono relikwie bł. księdza Jerzego Popiełuszki. Poświęcono również kaplicę całodziennej adoracji oraz figurę Matki Bożej z Lourdes, znajdującą się przy wejściu na dziedziniec kościoła.

Kolejne lata przynosiły wydarzenia, które umacniały duchową więź parafian z Kościołem powszechnym i tradycją chrześcijańską. 1 września 2017 roku w naszej świątyni odbyła się peregrynacja Monstrancji Fatimskiej. Maryja, niosąca Jezusa w Niepokalanym Sercu, przemierzała polskie miasta, a następnie udała się w pielgrzymkę do Fatimy. Był to dla parafian czas szczególnej modlitwy eucharystycznej i zawierzenia Matce Bożej.

14 i 15 czerwca 2019 roku wspólnota przeżywała nawiedzenie kopii Ikony Matki Bożej Częstochowskiej. Uroczystej Mszy Świętej przewodniczył ksiądz biskup Grzegorz Balcerek, który w homilii podkreślał znaczenie duchowości maryjnej w życiu każdego chrześcijanina. Kilka miesięcy później, 29 grudnia 2019 roku, uroczyście wprowadzono do kościoła relikwie bł. Marii Luizy Merkert, jednej z założycielek Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety. Mszy Świętej przewodniczył również ksiądz biskup Grzegorz Balcerek.

Ważnym elementem wyposażenia świątyni stały się także organy piszczałkowe. 23 lutego 2020 roku zamontowano piszczałki prospektowe organów. Dzieło zostało zwieńczone 12 grudnia 2021 roku, kiedy to arcybiskup Stanisław Gądecki, metropolita poznański, dokonał uroczystego poświęcenia organów piszczałkowych. Od tego momentu muzyka organowa mogła jeszcze pełniej służyć liturgii oraz modlitwie całej wspólnoty.

15 maja 2021 roku parafia przeżyła szczególnie radosne wydarzenie. W Archikatedrze Poznańskiej syn naszej wspólnoty, kleryk Michał Szymandera, przyjął z rąk księdza biskupa Grzegorza Balcerka święcenia diakonatu. W uroczystości uczestniczyli kapłani posługujący w naszej parafii, przedstawiciele służby liturgicznej, młodzieży oraz parafian. Było to piękne świadectwo, że wspólnota parafialna nie tylko przyjmuje i przekazuje wiarę, ale również wydaje owoce w postaci nowych powołań do służby Kościołowi.

Rok 2022 przyniósł kolejne przedsięwzięcia związane z troską o parafialną przestrzeń. Rozpoczęto remont świetlicy rekreacyjno-edukacyjnej, której pomieszczenia wymagały modernizacji i dostosowania do potrzeb dzieci, młodzieży oraz poszczególnych wspólnot. Założeniem było stworzenie większej, nowoczesnej i funkcjonalnej przestrzeni. W ramach prac wykorzystano również piętro budynku, dzieląc je na odpowiednio przygotowane salki. Jednym z zakończonych etapów było wykonanie ogrzewania podłogowego. Kolejne prace obejmowały wykończenie pomieszczeń oraz ich wyposażenie w meble i sprzęt multimedialny potrzebny do spotkań, formacji i wspólnej pracy.

Historia naszej parafii to jednak znacznie więcej niż daty, wydarzenia i kolejne etapy budowy. To przede wszystkim historia ludzi – kapłanów, osób konsekrowanych i świeckich – którzy przez lata tworzyli tę wspólnotę. To historia ich modlitwy, ofiarności, pracy, pomysłów, poświęcenia i codziennego zaangażowania. Wznoszenie świątyni było dziełem wielu osób, a szczególne miejsce w tej historii zajmuje ksiądz proboszcz Marek Frąszczak, który przez kolejne lata z wielką determinacją troszczył się zarówno o budowę kościoła, jak i o rozwój życia duszpasterskiego parafii.

Parafia pw. Chrystusa Jedynego Zbawiciela odegrała i nadal odgrywa ważną rolę w życiu mieszkańców Swarzędza. Stała się miejscem, w którym kolejne pokolenia przyjmują sakramenty, uczestniczą w Eucharystii, modlą się, spotykają i wzajemnie wspierają. Kościół jest nie tylko budynkiem – jest przede wszystkim żywą wspólnotą ludzi, którzy razem podążają za Chrystusem.

Dziś, patrząc na historię minionych lat, możemy z wdzięcznością powiedzieć, że budowa naszej świątyni była jednocześnie budowaniem wspólnoty. Każdy kamień, każda cegła, każda ofiara, modlitwa i godzina poświęcona parafii stały się częścią tego dzieła. Dzięki Bożej łasce oraz zaangażowaniu wielu ludzi powstało miejsce, które dla tysięcy osób stało się domem wiary, modlitwy i spotkania z żywym Bogiem.

To tutaj otrzymujemy fundamenty naszego życia duchowego, tutaj powierzamy Bogu nasze radości, troski i nadzieje. Tutaj uczymy się miłości, przebaczenia i służby drugiemu człowiekowi. Dlatego z wdzięcznością spoglądamy na wszystkie lata istnienia naszej wspólnoty i dziękujemy Bogu za dobro, którego mogliśmy doświadczyć. Dziękujemy za kapłanów, parafian, rodziny, dzieci, młodzież, osoby starsze i wszystkich, którzy na przestrzeni lat dokładali swoją cegiełkę do budowania tego wyjątkowego miejsca.

Parafia Chrystusa Jedynego Zbawiciela to przede wszystkim miejsce spotkania z Jezusem Chrystusem – naszym Jedynym Zbawicielem. To wspólnota, która nieustannie się buduje i dojrzewa. Niech kolejne lata będą czasem dalszego wzrastania w wierze, jedności i miłości, a nasza świątynia niech pozostaje miejscem, w którym nieustannie oddajemy Bogu chwałę za wszystkie dzieła, których dokonał w historii naszej parafii.